Buevinkhof

Rasinformatie

De dalmatiër, Dalmatische hond, is in oorsprong waarschijnlijk afkomstig uit de Kroatische kuststreek Dalmatië. De naam is echter afgeleid van Dalmatica, de Romeinse koningsmantel gemaakt van hermelijn. Sinds het begin van de 18e eeuw heeft het ras zich vooral in Engeland, waar in 1882 de rasstandaard werd opgezet, bij de adel ontwikkeld. Zijn taak was het begeleiden van de door paarden getrokken equipages, koetsen en rijtuigen.
Doofheid komt binnen dit ras voor. Dove pups kunnen opgespoord worden door middel van een B.A.E.R.-test. Meest opvallend is de witte vacht die scherp is afgetekend met zwarte of leverkleurige vlekken. De dalmatiër wordt door leken ook wel rijst-met-krentenhond genoemd.

Rashond
De Dalmaat behoort tot Rasgroep 6. Lopende honden en zweethonden.
Het hoofd is tamelijk lang met een vlakke schedel, tamelijk brede bovenschedel, uitgesproken stop, lange en krachtige voorsnuit, droge lippen. Zwarte neusspiegel bij zwarte honden, bruine neusspiegel bij leverkleurige.
De ogen zijn tamelijk ver uit elkaar geplaatst, middelgroot, met ronde oogopeningen. De kleur is donker of barnsteenkleurig, afhankelijk van de kleur van de vacht. De rand rondom de ogen moet gepigmenteerd zijn, zwart of leverbruin.
De Dalmatische hond heeft een uitermate vrij en ruim gangwerk; het heeft een vloeiende, krachtige, ritmische gang met een lange pas en een goede stuwing vanuit de achterhand. Van achteren gezien bewegen de benen parallel, met de achterbenen in het spoor van de voorbenen. Een korte pas en peddelende beweging worden gezien als fout.

De schofthoogte van de reu is meestal iets hoger dan die van de teef, beiden ± 60 centimeter. De ideale hoogte voor een teef is echter 54 tm 57 cm. Het gewicht voor reuen ongeveer 27-32 kg, voor teven ongeveer 24-29 kg.

Bron: nl.wikipedia.org/wiki/Dalmatiër
Header_02